zelfportret maken

Prachtig echter is het reisverslag over Amerika (1978 dat de betoverende weidsheid van het landschap contrasteert met de geluidsmanie en andere gebreken van de Amerikaanse civilisatie.
Toch blijft hij zich met de Vereniging van Letterkundigen inzetten om de positie van de schrijver te verbeteren.
De futloosheid tijdens de restauratie in de jaren 70, met zijn afkeer van experiment, isoleert Polet, die noodgedwongen besluit verder te schrijven zonder te publiceren.Hoewel je Polets beslissing persoonlijke relaties buiten mijn geschreven leven te houden kan betreuren, is ook dit deel een levendig zelfportret en een facetrijk tijdsbeeld).Expliciet en impliciet bevat een val maken deel 2 veel scherpzinnige tijd- en maatschappijkritiek,.m.Het tweede deel van Sybren Polets autobiografie begint met het sterven van zijn moeder: met alle voorbehoud dat hij tegenover haar heeft een onsentimenteel, maar doorvoeld afscheid.Ook de bescheiden vader, die tijdens zijn laatste levensjaren in het bejaardentehuis droge humor ontwikkelt, wordt met veel sympathie herdacht.Ouder worden: je beperkingen leren kennen, maar ook: je beperkingen ongedaan leren maken, waaronder beperkingen die anderen je hebben opgelegd of aangepraat.
Hij ziet met lede ogen hoe dymo label maker target het democratiseringsproces tirannieke trekken begint te vertonen, en er in discussies geen plaats meer is voor complexiteit en genuanceerdheid.
Op persoonlijk vlak maakt hij twee keer een zware depressie door.
De talrijke dromen die worden naverteld en vaak ook geanalyseerd konden mij minder bekoren.
De schrijver neemt deel aan protestdemonstraties, leest veel non-fictie en moet zich her en der verantwoorden voor de experimenterende vorm van kritiese literatuur die hij beoefent.Op literair vlak vernemen we heel wat over de genese van De sirkelbewoners, Mannekino, De geboorte van een geest en Xpertise of De experts met het rode lampje.Het besef groeit dat de meesten van ons zich uit geestelijke luiheid langzaam maar zeker hadden uitgeleverd aan politieke vanzelfsprekendheden die geen vanzelfsprekendheden waren en die het ook nooit hadden mogen worden.Over de aanhoudende folteringen in de wereld, de uniformering van de kleding, het gebrek aan creativiteit bij de televisie.In de tijd bestrijkt dit deel de periode van 1968 tot het begin van de jaren.We krijgen indringende portretten van de eerste doden onder de Vijftigers, Paul Rodenko en Hans Andreus.Het is prachtig om te zien hoe deze jonge man van twintig al in staat is met minimale middelen zon mooi zelfportret te maken.Er bestaat ook een vroeg Mondriaan zelfportret.